Kurtsoari agurra

Irakurle maiteak, gaur triste nago. Hau nire bloggaren azken sarrera izango da. Kurtsoa bukatu egin da eta honekin batera blogg hau. 






Sarrera honetan, nire nahia, azken lauhilabete honen laburpen bat egite da; horretarako, jarraian atxikituta uzten dizuet nire bloggaren sarrera guztien estekak. 

1. Ongi etorria: sarrera hau bloggaren lehenengo sarrera izan zen. Bertan, nire aurkezpen bat idatzi nuen esanez zer ikasten dudan eta blogg honen zergatia. 
2. Tonucci (1): sarrera honetan eta hurrengoan Tonucciren inguruko bideoak ikusi eta gero egindako laburpen eta hausnarketa txikotxo bat utzi nuen idatzita. 
3. Tonucci (2)
4. Curriculum dekretua: klasean dokumentu honekin lan egi eta gero aproposa iruditu zitzaidan honi buruzko sarrertatxo bat egitea. Sarrera honetan klasean egindako hainbat galdera utzi nituen idatzirik, curriculum dekretuaren dokumentua eta klasean lan gindako nire zatia: Edukiak.
5. Arizmendi ikastola: sarrera honen bidez Arizmendi ikastolaren funtzionamenduari buruzko hainbat datu eta bideo bat (oso interesgarria gainera) utzi nituen eskegirik. 
6. Emmi Pikler eta Loczy metodologia: klasean Loczy-ri buruzko pelikula bat ikusi dugu eta honi buruz hoitz egitea aproposa iruditu zitzaidan. Sarrera honetan, Emmi pikler-en bizitzari burruzko hainbat datu azalduta ageri dira; honetaz aparte pelikularen linka ere utzi dut eskegita. 
7. Zer da unitate didaktiko bat?: sarrera honen bidez unitate didaktiko bat zer den azaldu nahi ian nuen, horretarako gelakide batzuk egindako aurkepenaz baliatu nintzen.
8. Montessori: gaur egun gero eta ospetsuago bihurtzen ari den metodologia dugu sarrera honetan. Nik gradutik natorrela, berezia iruditu zitzaidan honi buruz hitz egitea, eta ondorioz sarrera hau egin nuen. 
9. Motibazioa: klasean egindako lan bat aprobetzatuz motibazioari buruz hitz egin nuen. Zergatik gia hau? Ba haurrak motibatuta izatea ezinbesteko gauza bat delako bai haur hezkuntzan bai lehen hezkuntzan. 
10. Haurreskolen lana eta zeregina: irakasleak gelan bideo batzuk jarri zizkigun zeinetan haurreskolek nola funtzionatzen duten ikusten zen. Zergatik sarrera hau? Ba
11. Badatoz oporrak: Malaguzziren metodologiari buruzko sarrera honetan, sortzaileraren bizitza, aurrera eramandako metodologiaren ezaugarriak eta metodologia honekin loturiko olerki bat eskegirik utzi dut. 
12. Hezkuntza Emozionala: klasean emandako gai bat izan da, honen inguruan esan beharrekooa da: bai haur hezkuntzan bai lehen hezkuntzan irakasle batek jakin behar duela nola landu emozioak gelan. haurrek haien emozioen kontrola izaten ikasi behar dute eta ez lotsagatik edo haien sentimenduak izkutatu. 
13. Waldorf pedagogia: sarrera honen bidez metodologia honen sorrera eta honi burruzko hainbat datu eskaintzen ditut. 
14. Ikaskuntza-irakaskuntza prozesua: irakasleak proposatutako gai honen inguruko informazioa eta nire hausnarketa pertsonala kurtsoari buruz aurkituko duzue sarrera honetan. 
15. Kurtsoari agurra: sarrera honetan lauhilabetean zehar egindako sarrera guztien laburpentxo bat aurkituko duzue. 

Waldorf Pedagogia

Kaixo berriro nire irakurle kuttunak, sarrera honetan interesgarria iruditu zaidan beste metodologiari buruz hitz egingo dizuet: Waldorf Pedagogia. 

Waldorf pedagogia XX. mendean Rudolf Steiner filosofoak sortutako pedagogia da. Filosofoa izateaz aparte, Steiner esoterista ere zen; eta pedagogia honen hasiera hurrengoan oinarritzen zen: berak izandako esperientzia mistikoetan. Filosofo honek esaten zuenaren arabera, gizakiak dituen gaitasuna 7 urteko hiru etapetan banatzen dira; lehenengoa 0tik 7 urtera, bigarrena: 7tik 14 urtera eta hirugarrena:14tik 21 urtera. bide honetan, gizakiaren heldutasuna lortzen da. 

1919an Stuttgarreko zigarrilo fabrika batean zegoenean bertako langileei hitz egin zien, azalduz sozietateak berrikuntza bat behar zuela, hau ordenatzeko era berri bat baita bizitza politikoa kulturala eta ekonomikoa. Fabrikaren jabeari ideia hau pilo gustatu zitzaion eta eskaini zion Steinerri eskola bat egitea, non bere lantegiko langilleen haurra heziko zituen ingurune libre batean politikari edo ekonomiari erreparatu gabe. Horrela sortu egin zen lehenengo Waldorf eskola.

Handik gutxira, gero eta Waldorf eskola gehiago joan ziren sortzen Alemanian eta beranduago Europa osotik zabaldu zen eskola berri hau.

Erregimen nazia indarrean egon zen bitartean Waldorf eskolak desagertu egin ziren, gero II mundo gerra bukatu zenean berriro agertu egin ziren.

Waldorf metodoa hezkuntza arloan ezagunenetariko pedaogia da. Pedagogia honek haur bakoitzaren garapen indibiduala bilatzen du, inguru libre batean azterketarik gabe eta garrantzi handia emanez arteari eta eskulanei. Gizakiaren kontzepzioa zabla eta integrala da, horregatik esaten da metodologia hau haurraren gaitasunak eta trebetasunak garatzea errazten duela. Waldorf pedagogiak garrantzia bera ematen dio edukiei zein haiek eskuratzeko erabiltzen den bideari eta honela utzi zuen Steinerrek adierazita: "En la vida, más valioso que el saber es el camino que se hace para adquirirlo."

Antonio Malagonen esanetan; pedagogia mota hau, hain da arrakastatsua zeren gako oso garrantsitzu batzuk betetzen dituen; hala nola: gurasoen parte hartzea umeen egunerokotasunean, irakasleen etengabeko heziketa eta haur bakoitzaren heldutasunaren garapeneko atzentzioa. Gizon hau, Espainiako Waldorf eskoletako elkartearen presidentea da.

Waldorf pedagogiaren xede nagusia da haur bakoitzaren indibidualtasuna garatzea, haurrak berak dituen talentuez lagunduta eta izan ditzakeen zailtasunetan euskarri izanez. Haurra bere osotasunean garatzea zaiatzen da metodologia hau, horregatik lantzen da bereziki bere ezagutza familiarekiko.

Antonio Malagón: 'El mayor beneficio es que llegue a tener fuerza y criterios en la vida para guiarse a sí mismo con autonomía y de forma solidaria'.

       Pedagogia honetan curriculum ofizialean agertzen diren irakasgaiaz aparte beste batzuk ere lantzen dira; adibidez: irakasgai artistikoak, beste era batera esanda: musika, dantza, teatroa, pintura… Irakasgai hauek elementu naturalekin (artilea, egurra, harria, lokatza…) eramaten dira aurrera. Horrela huarraren sormena eta penstamendua garatuko da porposatutako ariketak aurrera eramanez eta ahalik eta modurik onenean. Hizkuntzaren arloari begira, lehen hezkuntzako lehenengo mailatik aurrera ingelesa eta alemanera ikasten dute haurrek.

                                     

        Steinerrek sortutako eskola mota berri hau berrikuntza bat proposatzen du belaunaldi batek beste batetik ikasten duelako; edo horrela adierazten du behintzat pedagogiaren sortzaileak. Elkarrenganako hezkuntza hau modu artistiko batean aurrera eramaten bada, lagungarria izan daiteke etorkizuean  diskurtsoak, konferentzia, esposaketak, proiektuak… egiterako orduan. 

     Bukatzeko, esan beharra dago, gaur egun, 1026 Waldorf eskola, 2000 haurreskola eta 646 heziketa berezia behar duten haurrentzako zentruak daudela 60 herrialde desberdinetan banaturik. 

Badatoz oporrak!!

Egun on irakurle kuttunak!

Aste santuko oporrak ailegatu dira!!

Aste honetako sarrera nik aukeratutako gai bati buruz izango da. Izan ere, aste hau oso laburra izan da (3 egunekoa) eta ez dago klasean egindako zer edo zer garrantzitsurik esateko. 

Nik aukeratutako gaia Loris Malaguzziren metodologia izan da.

Loris Malaguzzi Corregion jaio zen 1920an eta 1994an hil egin zen. Malaguzzik haurtzaroa Reggio Emilian igaro zuen. 1930. Urtera arte lehen hezkuntzako ikasketak burutu zituen eta ondoren Principessa de Napoliko institutuan egin zituen ikasketak. Hauek bukatzean Reggio Emiliara bueltatu eta maisu lanak egiten hasi zen. 19 urterekin beste hiri batera bidali zuten maisu bezala eta han hezitzaile paperaren zentzua aurkitu zuen.  

Malaguzzik Reggio Emilia metodologiaren bultzatzailea izan zen. Reggio Emiliako lehen ikastetxeak gurasoen ekimenaren ondorioz hasi ziren eraikitzen, bigarren mundu gerrak sortutako kalteak gainditu nahian. Zentro horiek autogestionatuak ziren hasieran, baina 1960ko hamarkadan udal eskola bihurtu ziren. 

Hasieran metodologia hau haur eskoletan batez ere jarri zen indarrean. Huek, bi ziklotan banatuta daude: 0-3 urte bitartekoak eta 3-6 urte bitartekoak. 

Malaguzzik 55 urtetan zehar esperientzia desberdinak ikertu, esperimentatu eta burutu zituen Reggio Emilian, nazioartean ezaguna bilakatuz.

Reggio Emiliako proiektuaren muina haurra da, gizartearen parte den gizabanako bezala ulertua. Hortaz, betebeharrak ahaztu gabe, haurren eskubideak aldarrikatzen ditu. Eskola komunitateko, zein umearen inguruko kide guztien partaidetza oso garrantzitsua da, eta denen arteko elkarbizitza oinarrizkoa da.

Espazioaren eta materialen antolakuntzari ere garrantzi handia ematen zaio, haurrak esperimenta dezan. Horrela, haurren arteko topaketak, komunikazioa eta harremanak sustatzen dira.

Hezitzaileari dagokionez, ikaskuntzaren kide eta ikerlari bezala ikusten da. Talde bakoitzean bi hezitzaile daude eta era berean, etengabeko prestakuntza daukate. Haurrekin gaiak lantzeko orduan,  proiektuetan oinarritzen dira, ez programazioetan, hau da : ekintzak gauzatzeko proposamenak zehaztu gabe egon behar dira. Iraupen desberdineko proiektuen bidez egiten dute lan, haurren kultura, ideia edo irudizkoetatik abiatuz.

Bukatzeko Reggio Emilia metodologiak, haurren inguruko olerki bat dauka; hurrengo bideoan atxikiturik usten dizuedana. 

Montessori metodologia

Maria Montessori

Maria Montessori-ren bizitza

Maria Montessori Italian jaio zen 1870ean, familia burges, liberal eta erlijioso batean.

Eskolako urteetan ez zen nabarmendu, baina 13 urte zituela institutu tekniko batera bildu eta kalifikazio bikainak lortzera heldu zuen, matematikan eta natura zientzietan nabarmenduz.

Helburu logikoa ingeniaritza ikasketak egitea bazen ere, bat-batean eta arrazoi jakinik gabe, medikuntza ikastea erabaki zuen Montessorik. Garai haietan emakumeengan ohikoa ez bazen ere, Maria Montessorik ingeniaritza biologia eta medikuntza ikasi zituen azkenean.

Italiako lehen mediku emakumea bihurtu zen, baina emakume izateagatik ospitaleetan aritzeko baimena ukatu eta adimen urriko haurrekin hasi zen lanean. Haur hauekin lanean euren ahalmenak eduki eta garatu zitzaketela ikusi zuen, bizitza hobe bat merezi zutela uste zuen eta ez zituen ikusi gizarterako karga bat bezala. Geroago haiekin hasi zen garatzen bete teoria pedagogikoak.

Horrela, 1907an Casa dei banbini (euskaraz, Haurren etxea) eratu zuen Erroman eta bertan aritu zen urte luzeetan zehar. Idatzitako liburuek eta emandako hitzaldiek ospea ekarri zioten eta herrialde batetik bestera ibili zen bere ideien berri emanez.

Herbehereetan hil zen 1952an, bere pedagogia zabaltzen ari zela.

Haurrez gainera emakumeen egoera sozialarekiko interes handia erakutsi zuen. Montessorik Johann Heinrich Pestalozzi pedagogoaren lanak ezagutu eta bereganatu ere egin zituen.

Montessori pedagogia

Zentzumenen pedagogia

Maria Montessorik haurrak eskuak erabiliz ikasten duela pentsatzen zuen. Horrela, haurraren ikaskuntza materialez lagundu behar zela pentsatzen zuen. 

Maria Montessorik haurrak eskuak erabiliz ikasten duela pentsatzen zuen. Horrela, haurraren ikaskuntza materialez lagundu behar zela pentsatzen zuen.

Hasieran bere teknikak ez-gaitasun psikikoak zituzten haurrekin frogatu zituen eta ikusi zuen haur hauek gai zirela beste haurrek egiten zituzten azterketa berberak egiteko eta gainditzeko.

Halaber, konturatu zen, haur hauek euren adimena eta nortasuna garatzeko objektuak manipulatu behar dituztela. Izan ere, gizakiak bere garapenerako, errealitatearekin kontaktuan egoteko beharra duela usten zuen. Horrela, estimulu gisa diharduten, eskuko jolasa eta lana funtsezko elementu bilakatu ziren bere pedagogian, inposizioak baztertuz eta haurraren berezko gaitasunak sustatuz; betiere euren ingurukoen laguntzaz.


Jolas eta esku-lanen bidez haurren autoestimua bultzatzen zuen eta haurrek ikusten zutenean aurrera egin zezaketela eta gehiago ikasi, hitzen eta zenbakien kontzeptuak transmititzen zizkieten.

Ikaskuntza askea

Ildo horretatik, haurrek ikasteko askatasuna behar zuela pentsatzen zuen. Gehiegizko arauek haurra mugatu egiten zutela uste zuen, bere garapen aske eta aktiboa kolokan jarriz. Akatsak egitea ez zen gaizki ikusten horrela haurrek ikasi egiten zutelako berriro saiatuz. 

Banakotasuna

Haur bakoitzak bere bilakaera du eta berez aurkituko du bere ikasteko erritmoa. Programa kronologiko baten inposaketak, haurraren porrota ekar dezake, bere erritmo naturalak behartu egiten direlako.

Irakaslearen zeregina

Irakasleak haur bakoitzaren ikaskuntzaren bilakaera errespetatu behar du, inposiziorik gabe. Behatzaile moduan aritu behar da, haurrak nola ikasten duen aztertuz eta horretarako jarduerak proposatuz. Aldi berean, haurrek elkarren artean ere ikasten dutela baieztatu eta maila ezberdineko haurrak talde bakar batean bateratzea onuragarria dela uste zuen Montessorik.

Zehatzago eta labur, honako hauek dira Montessoriren pedagogiaren zenbait puntu:

• Haurren garapena bilakaera mailakatua du eta bilakaera horretan, aro bakoitza berezia da.
• Jaiotzetik 6 urtera arteko epea zen bere iritziz garrantzitsuena eta adin horretako haurrentzat garatu zuen bere metodoa, gerora beste mailetara zabaldu bazen ere.
• Haurrak kapazak dira beraien erabakiak hartzeko, gaitasuna badaukatelako.
• Garapen kurrikularra egiteko haurraren testuinguruaren behaketa egin behar da.
• Haurraren tamaina duten altzariak eta ingurua sortu behar da beraiek eroso egon daitezen.
• Gurasoen partehartze aktiboa beharrezkoa da garbitasuna eta ohitura osasuntsuak eskolan bultzatzeko.
• Motibazioa garrantzitsu da.
• Ikaskuntza haurra jaiotzen denetik hasten da.
• Kontzeptuak ez dira haurraren garunean sartu behar, haurren barne ezagutzetatik abiatu behar dira.
• Haurrak arazoaren irtenbidea bilatu behar du, bere barne eskemetan arakatuz.
• Haur bakoitzak bere erritmoa edo abiadura du eta horregatik denbora hauek errespetatu behar dira.
• Haur bakoitza ezberdina da.
• Autoebaluazioa eta autozuzenketa bideratzen dituen material didaktikoak erabili behar dira.

Maria Montessoriren pedagogia oso kritikatua izan da urteetan zehar. Hala ere, pertsonaia ospetsuen onespena ere izan zuen eta horri esker bere ideiak mundu osoko bazterretara zabaldu ziren. Berari esker, albo batera utzi ziren betiko gela ilunak, arbel bakar bat zutenak, eta ikasle guztiz lerrokaturik zeuden gelak. 

Garrantzia hartzen joan ziren leku zabalak, non ikasleak inolako oztopo gabe mugi zitezkeen, kolore ezberdinetako kubo eta kaxen bidez haurren garuna estimulatu eta elkarren arteko komunikazioa bultzatzen zen. Montessori metodoen eragina nabarmena da egungo pedagogian eta eskola guztietan erabiltzen dira berak proposaturiko materialak eta ideiak, haur hezkuntzan batez ere, haurrak berezko garapena izan dezan

Hezitzailearen ebaluaketa

-Txokoen ebaluaketa egiteko hezitzaileak hau kontuan hartzen du:

Umearen garapenean, behaketa zuzenaren bidez. Ikusi behar dugu haurra aktiboki parte hartzen duen, jarduera hasten duen iniziatiba propioarekin, bakarrik jolasten duen edo ikaskideekin, arreta mantentzeko gai den, denbora guzti horretan, jarduera egiterako orduan gustoko duen...

-Heziketa zeregina: ebaluatu behar da bere prozesua eta garapena. Garrantzitsua da egunero txokoen baieztapenari buruz hausnartzea eta beste berri batzuk bilatzea.

Materialak

Ezaugarriak:

-Zentzumenen garapena bultzatzen du: zentzumen guztiak lantzen dira arlo guztietan.

-Materialen erabilera diseinatuta dago haurrek haien kabuz ikertzeko eta lanean jartzeko. Hauen bidez haien akats propioak ikus ditzakete.

-Zailtasunagatik multzokatuta daude: Talde bakoitzaren barruan umeak  aukera dezake zer egin, baina aldiak pasatu gabe, hau da; zailtasun-ordena jarraituz. 

Joko txokoak

Maria Montessori material ezberdineko hainbat txoko sortzen ditu, non haurrek bere ahalmenak garatu ditzan era global batean, horregatik, klasea zatitzen da txokotan joko eta zeregin desberdinak garatzeko era libre era arduratsu batean.

Txokoen banaketa klase barruan leku ezberdinen sorrera dakar. 

Helburuak:

1. Haurrak aukeratzea eta autonomoak izatea.
2. Guztien artean aukeratuta arauak errespetatzea.
3. Bakoitzaren banakotasuna errespetatzea.
4. Umeei uts egitea uztea.
5. Material antolatuta eta umeen eskura.
6. Espazioaren antolakuntza egokia.
7. Materialak eta ingurunea utzi behar dio umeari sortzeko ahalmena izaten.
8. Hezitzailea jardueraren bideratzailea izango da eta bere jarrerarekin umearen hazkuntzari lagunduko dio.

Motak:

1. Joko sinbolikoaren txokoa.
2. Lurrean eraikuntzak egiteko txokoa.
3. Psikomotrizitate txokoa.
4. Plastika txokoa.
5. Liburutegi txokoa.
6. Didaktika jokoen txokoa.

Zer da unitate didaktiko bat?

Hemen nago berriro irakurle kuttunak!

Sarrera honetan unitate didaktiko batean agertu beharreko osagai batzuei buruz hitz egingo dizuet. Horretarako nire gelakide: Mikel, Bego, Ariane eta Nerearen azalpenaz baliatuko naiz. Hona hemen nik planteatutako galdera batzuk unitate didaktiko bat azaltzeko: 

• Zer da unitate didaktiko bat?

Gelako lana antolatzeko baliabide bat da. Baliabide honetan, irakasleak zein ikasleak parte hartzen dute eta ikaste-irakaste prozesu elementu horretan edukiak koherenteak izan behar dira. Gai edo proiektu baten inguruan antolatu daiteke eta unitate didaktiko guztiak urteko programazioa osatuko dute. Aukratutako gaiak eduki jakin bati buruz joan daitezke (metereologia, urtaroak, gorputza…) Unitate didaktiko guztiak Curriculumean agertzen diren jarraibideak bete behar ditu derrigorrez.

•  Zeintzuk dira unitate didaktiko baten osagaiak?

Justifikazioa, helburuak, edukiak, ebaluazioak (hasierakoa eta amaierakoa), baliabideak (materialak, giza baliabideak eta ekonomikoak), espazioa, metodologia, jarduerak, ebaluazio irrizpideak eta hezitzaileaen rola.

•  Zenbateko iraupena izan behar du?

Unitate didaktiko normal batek 15 eguneko iraupena izan behar du gutxienez.

•        Zein da hezitzailearen rola?

Bere betebeharrak eta jarrera finkoak izan behar dira. Hezitzailea arduratu behar da jarduerak egiteko material guztia prestatzeaz eta edonolako aladaerak egongo balira jarduerei irtenbide bat emateko gaitasuna izan behar du.

•        Ebaluazio motak

•   Hasierako ebaluazioa: oso garrantzitsua da zeren honekin irskasleak jakingo du haurrak zein puntutan dauden. Honetaz aparte, informazio ugari emango dio irakasleari unitate didaktikoak planteatzeko.

•    Amaierako ebaluazioa: hasierakoarekin konparatzeko da eta bertan ikus daiteke zer nolako eboluzioa izan duen haurrak eta hau elementu garrantzitsu bat da gurasoei erakusteko haien seme alaben eboluzioa. 

Emmi Pkikler eta Loczy metodologia

Kaiixoo!!

Kurtso hasieran irakasleak Loczyri buruzko pelikula bat ikustea eskatu zigun eta aste honetan pelikulari burruz arituko gara. Sarrerarekin hasteko, gaiaren inguruan kokatuko zaituztet eta loczyri buruzko hainbat datu esaango dizkizuet.

Loczy:

• Emmi Pikler da Loczy metodologiaren sortzailea.
• Emmi, Austrian jaio zen XX mendean.
• Emmi pediatría ikasketak burutu zituen.
• Haurra, beste edozein persona bezala, hezitzailearen errespetua mereziko du, haien zaintzaileekiko atxikimendua sortuz.
• Haurra garapen maila onena lortuko du erabateko autonomia lortuko duenenan.
• Oinarriak:
• Haurra, atxikimendu irudiaren laguntzaz, inguruarekiko eta bere buruarekiko mugak garatuko ditu.
• Haurra egoera edo inguru libre batean mugimenduak naturaltasunez garatuko ditu Loczy metodologiaren ondorioz.
• Autonomiaren garrantzia
• Atxikimendu irudiaren garrantzia
• Egonkortasunaren eta zaintzaren egoera jarraitua
• Autokontzeptuaren garrantzia

Astean zehar, irakasleari deigarri iruditu zaizkion pelikularen zati batzuk ikusi eta komentatu ditugu klasean. Jarraian ikasleok ikusi beharreko pelikula usten dizuet atxikituta.

Nire ustez, Emmy Piklerrek sortutako metodologia ez da haurrentzako aproposena. Ez deritzot ondo haurrei inolako afekturik erakustea; hau da: haurrei ez zaikiei musurik ematen ezta besarkadarik ere. Nire ustez, horrelako hoztasuna izatea haurrekin ez da batere ona, haurrei maitasuna erakutsi behar zaie eta musu bat eskatzen dizutenean irakasleak ez dio inolako errefusik erakutsi behar.

Gainera, nire aburuz, haur bat heztea inolako afekturik gabe haur horren helduaroan gatazkak eragin diezaioke. 

Atzerapenak bukatu dira!

Kaixo guztioi!! Bi aste hauetan hala nola ibili naiz internetaren kontua dela eta, beraz oraingoan interneta dudala bloggarekin aurrera jarraituko dut.

Klaseko bigarren astean zehar Francesco Tonucciren bideo batzuk ukusi genituen. Bideo horietan hezkuntzari buruz daukan iritzia ematen du, eta irakasleak esan bezala, bideoei buruz apunteak hartu genituen. Hauek dira bideo horietan jorratzen diren gai batzuk:

• Akatsak: haurrei akatsak egiteko aukera eman behar dizkiegu. 
• Maarrazkiak: marrazki librea eskaintzea, idazle honen ustez, ez da egokia. Haurrek dakitena marrazten dute, ez ikusten dutena; beraz, haur bati behin marrazki librea egiten uzten baidogu eta ondo dagoela esaten badiogu haur horrek behin eta berriro errepikatuko du marrazki bera irakaslearen poztasuna asetu nahian.  
• Irakaskutza: irakasleak ez ezik, gurasoek ere haurren heziketa prozesuan parte hartu behar dute. Irakasleek irakurtzen idazten ... irakatsiko diete eta gurasoek kulturarekiko arauak irakatsiko dizkiete. 
• Jolasa: jolasen bidez haurrek haien pentsaeraren oinarria garatuko dute. Elementu hau, haur hezkuntako etaparen elementu garrantzitsu bat da. 

Bideo 1

Bideo 2

Aste honetako bigarren klaseari ez genion beharrezko etekina atera, zeren gure desadostasuna erakutsi genion irakasleari berak erabilitako metodologia dela eta. Nire partetik, irakasle honek erabiltzen duen metodologia guk beti eskatu duguna da; baina horretara ohituta ez gaudena. Ondorioz, erabat galduta gabiltza ikasgaiaren edukiei erreparatuz. 

Aste honetan modulu lanari dagozkion tutoretzak egin geniteun eta nire taldeak ostegunean izan zuen tutoretza, beraz, ostiralekko klaseetara joatea ez zen derrigorrezkoa. Ondorioz ostiralean bakoitzak bere etxetik lan egitea aerabaki genuen.